Η Μέδουσα στην

Ελληνική μυθολογία αναφέρεται ως μία από τις τρεις αδελφές Γοργόνες, η μόνη που ήταν θνητή. Το άλλο της όνομα ήταν Γοργώ, που σημαίνει άγρια ματιά. Λέγεται ότι ήταν πανέμορφη ιέρεια της Αθηνάς που ο Ποσειδώνας τη βίασε μεταμορφωμένος σε άλογο, στον ιερό χώρο της Αθηνάς. Η θεά, εξοργισμένη με το γεγονός, δεν μπορούσε να έρθει σε ρήξη με τον Ποσειδώνα και έτσι ξέσπασε πάνω στη Μέδουσα. Την μεταμόρφωσε σε απεχθές τέρας, που αντί για μαλλιά είχε φίδια, που όποιος την κοιτούσε στο πρόσωπο πέτρωνε. Τη σκότωσε ο Περσέας με την βοήθεια της Αθηνάς προκειμένου να προστατέψει τη μητέρα του, Δανάη, από τον Πολυδέκτη. Από το θαυματουργό αίμα της, που θεωρούνταν ότι μπορούσε να γιατρέψει ή να σκοτώσει τους ανθρώπους, γεννήθηκε το φτερωτό άλογο Πήγασος και ο ήρωας Χρυσάωρ. Το κεφάλι της «Γοργόνειο» το παρέλαβε η θεά από τον ήρωα και το επέθεσε στην ασπίδα της, επειδή το κεφάλι της, ακόμη και νεκρό, πέτρωνε όποιον το κοίταζε. Η Μέδουσα και ειδικά το γοργόνειο  χρησιμοποιούνταν, από παλιά ως προστασία και αποτρόπαιό σύμβολο και συχνά, ως ακροκέραμο σε ναούς και σπίτια αλλά και ως διακόσμηση σε διάφορα όπλα και άλλα αντικείμενα.

Πηγή Βικιπαίδεια